hoe onderbouw ik geld dat ik uit crypto heb gehaald

Crypto-omzetting vraagt om een sluitend spoor

Geld dat uit crypto komt, onderbouw je door de hele weg te laten zien: van de eerste aankoop van de munten tot de laatste omzetting naar euro's op je bankrekening. Een bank of andere instelling wil dat spoor zien omdat crypto makkelijk anoniem lijkt, terwijl elke transactie eigenlijk vastligt. Jouw taak is die vastgelegde stappen zichtbaar te maken: wanneer heb je gekocht, met welk geld, via welk platform, en wanneer en hoe is het weer omgezet naar euro's.

Concreet betekent dit meestal een export van transactiehistorie uit de exchange (het platform waar je crypto kocht en verkocht), een overzicht van de wallet-adressen die je hebt gebruikt, en de bankafschriften waarop zowel de oorspronkelijke storting naar de exchange als de latere uitbetaling in euro's te zien is. Belangrijk is het onderscheid tussen twee vragen die op elkaar lijken maar niet hetzelfde zijn: waar kwam het geld vandaan waarmee je de crypto ooit kocht, en waar komt het vermogen nu vandaan. Dat onderscheid wordt verder uitgelegd op de pagina over het verschil tussen bron van middelen en bron van vermogen. Was de eerste aankoop van crypto zelf al lang geleden, dan kan het ook gaan om de vraag hoe je uitlegt dat vermogen over jaren is opgebouwd, iets wat ook bij spaargeld dat over lange tijd is opgebouwd een terugkerend thema is.

Waar dit uit volgt: het cliëntenonderzoek in de Wwft

Instellingen zoals banken zijn verplicht om onderzoek te doen naar de herkomst van geld van hun klanten. Dat heet cliëntenonderzoek en staat in de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). De wet zelf schrijft niet voor welke documenten jij moet aanleveren bij crypto specifiek — dat bepaalt de instelling die de vraag stelt, op basis van het risico dat zij inschat. Wat de Wwft wel vastlegt, is dat dit onderzoek moet gebeuren en dat de instelling moet kunnen vaststellen wie de uiteindelijk belanghebbende is en waar het vermogen vandaan komt. Die verplichting komt oorspronkelijk uit de Europese antiwitwasrichtlijn, waarin ook de definitie van uiteindelijk belanghebbende staat.