hoe verklaar ik contant geld dat ik op mijn rekening wil zetten

Contant geld storten: uw bank vraagt waar het vandaan komt

Als u een flink bedrag aan contant geld op uw rekening wilt storten, mag uw bank vragen waar dat geld vandaan komt. Dat is normaal en niet iets om van te schrikken. De bank moet dat vragen van de wet, en u helpt uzelf door vooraf te bedenken hoe u dat bedrag kunt verklaren.

Wat de bank precies wil weten, is of het geld logisch past bij uw situatie. Komt het uit contante verkopen van uw onderneming? Heeft u het jaren gespaard? Heeft u het gekregen of geleend van familie? De bank wil dit het liefst zien in stukken: kassabonnen, jaarrekeningen, bankafschriften van eerdere opnames, of een verklaring van de gever. Hoe ouder of hoe groter het bedrag, hoe belangrijker het is dat u het kunt onderbouwen met meer dan alleen uw eigen woord. Gaat het om spaargeld dat u over meerdere jaren heeft opgebouwd, dan leest u meer over de aanpak daarvan op de pagina over spaargeld dat over jaren is opgebouwd. Gaat het om geld dat u van familie heeft geleend of gekregen, dan is er een apart stuk over een lening van familie als herkomst verklaren.

Verschil tussen herkomst van het geld en herkomst van uw vermogen

Er is een verschil tussen de vraag waar dit specifieke bedrag vandaan komt en de vraag waar uw vermogen in het algemeen vandaan komt. Bij een contante storting wil de bank vooral de directe bron van dit bedrag weten. Bij een groter onderzoek naar uw vermogen kijkt de bank breder, naar de opbouw van alles wat u heeft. Het verschil tussen die twee vragen staat uitgelegd op de pagina over bron van middelen versus bron van vermogen. Twijfelt u welke stukken u precies moet aanleveren om herkomst aan te tonen, dan geeft de pagina over stukken om herkomst van geld aan te tonen een overzicht.

Waar dit uit volgt: het cliëntenonderzoek in de Wwft

Dat banken de herkomst van geld mogen en moeten navragen, volgt uit de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme. Deze wet verplicht banken en andere instellingen tot een cliëntenonderzoek: zij moeten onderzoeken wie hun klant is en waar diens geld vandaan komt, voordat zij een dienst verlenen. Deze verplichting komt oorspronkelijk uit de Europese antiwitwasrichtlijn, die eisen stelt aan het onderzoek dat instellingen naar hun klanten moeten doen.