hoe leg ik uit dat mijn geld uit het buitenland komt

Buitenlandse herkomst vraagt om een extra schakel: geld én land

Bij vermogen uit het buitenland wil de instelling twee dingen zien: de onderliggende bron (verkoop, erfenis, salaris, dividend) en de route die het geld heeft afgelegd, inclusief de landen waar het doorheen kwam. Dat laatste is het verschil met een puur binnenlandse zaak. Een salarisstrook uit het buitenland of een verkoopakte van een pand in een ander land is op zichzelf net zo'n bewijsstuk als een Nederlands equivalent, maar de instelling zal er vaker een vertaling en een bankafschrift van de ontvangende rekening bij vragen, plus — als het bedrag via meerdere rekeningen is gelopen — een verklaring van die tussenstappen. Hoe je de onderliggende bron zelf aantoont, verschilt niet naar land: met welke stukken je herkomst aantoont blijft de basis, of de bron nu een bedrijfsverkoop, een erfenis of jaren sparen is.

Wat wél vaker misgaat bij buitenlandse dossiers, is het onderscheid tussen de bron van het vermogen en de bron van de specifieke middelen die nu worden overgemaakt — dat verschil is bij een grensoverschrijdende structuur vaak scherper zichtbaar, omdat vermogen in het ene land kan zijn opgebouwd en pas jaren later, via een andere rechtspersoon of rekening, naar Nederland komt. Landen met een verhoogd risico op witwassen of waar de FATF-status afwijkt, leiden doorgaans tot extra vragen over de tussenpartijen; dat is geen oordeel over de klant maar een gevolg van de eigen onderzoeksplicht van de instelling.

Waarom instellingen dit vragen: het cliëntenonderzoek

Instellingen die onder de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme vallen, moeten cliëntenonderzoek doen naar de bron van het vermogen en de bron van de middelen, en dat onderzoek is risicogebaseerd: een grensoverschrijdende geldstroom vraagt volgens die wet om een grondiger onderbouwing dan een binnenlandse. Voor rechtspersonen komt daar de vraag bij wie de uiteindelijk belanghebbenden zijn, zoals vastgelegd volgens de Handelsregisterwet 2007 — bij een structuur met een buitenlandse tak wil de instelling die keten dan ook over de grens kunnen volgen.