Waarom wil mijn bank weten hoe mijn bedrijf in elkaar zit?

Cliëntenonderzoek is een wettelijke verplichting van de bank, niet een keuze

De bank vraagt naar de structuur van uw onderneming omdat de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft) haar dat verplicht. De bank moet weten wie de uiteindelijke belanghebbenden zijn — de personen die de UBO's worden genoemd, met hun belang in procenten — en hoe de zeggenschap loopt door eventuele tussenlagen heen. Dat geldt bij het openen van een rekening, maar ook periodiek daarna: de Wwft kent geen eindpunt, dus de bank blijft dit toetsen zolang u klant bent. Vandaar dat ook langjarige klanten een herbevestiging krijgen; dat is geen incident maar een terugkerend onderdeel van de vraag waarom dit ook na jaren klantschap weer langskomt.

Bij een structuur met meerdere laag levert dat vaak vragen op over tussenholdings, ook buitenlandse. Voor de bank is een buitenlandse tussenholding relevant zodra die zeggenschap of belang beïnvloedt in de keten naar de UBO — of en hoe u die moet melden hangt af van waar die entiteit in de structuur staat. Het gevraagde bewijs is doorgaans een combinatie van een recent uittreksel uit het handels- of UBO-register van het land van vestiging en een eigen verklaring over de zeggenschapsverhoudingen, aangezien niet elk buitenlands register dezelfde detailinformatie publiceert als het Nederlandse.

Grondslag: Wwft-cliëntenonderzoek en het Handelsregister als bronregister

De verplichting tot het vaststellen van UBO's en structuur volgt uit het cliëntenonderzoek in de Wwft; wat dat onderzoek precies omvat staat toegelicht in de uitleg van het cliëntenonderzoek. De Handelsregisterwet 2007 regelt daarnaast welke gegevens van een Nederlandse onderneming zijn vastgelegd, waaronder de UBO-registratie — de bron die de bank naast uw eigen documentatie raadpleegt om de opgegeven structuur te verifiëren.