hoe leg ik uit waar geld vandaan komt als het via mijn holding is gegaan

Herkomst aantonen bij betaling via de holding

Als geld via je holding is gegaan, moet je de route in stappen laten zien: waar kwam het geld oorspronkelijk vandaan, waarom liep het via de holding, en hoe kwam het daarna bij jou of je werkmaatschappij terecht. Een bank of andere instelling wil niet alleen weten dát er geld is overgemaakt, maar ook de reden erachter. Denk aan een verkoop van aandelen, een dividenduitkering, een lening tussen de holding en een andere vennootschap, of de opbrengst van een bedrijfsverkoop. Voor elke stap in die keten hoort een stuk: een koopovereenkomst, een besluit van de aandeelhoudersvergadering, een leningsovereenkomst, of een jaarrekening waarin de transactie terug te zien is.

Dit wordt ingewikkelder als er meerdere vennootschappen tussen het geld en jou in staan. Hoe meer lagen, hoe belangrijker het is dat je kunt laten zien wie waar eigenaar van is en hoeveel procent iemand ergens houdt — dat is precies waar het vaak misgaat als je de ubo probeert te vinden bij meerdere bv's tussen elkaar. Een instelling wil de hele structuur begrijpen, niet alleen de laatste transactie. Daarom helpt het om naast de betaalbewijzen ook een overzicht van de structuur zelf klaar te hebben, met daarin wie de uiteindelijk belanghebbenden zijn en welk percentage zij houden. Als dat percentage zelf al lastig te berekenen is, bijvoorbeeld omdat het belang via meerdere bv's loopt, dan is het verstandig om dat eerst uit te zoeken — zie hoe je je belang uitrekent bij aandelen via meerdere bv's, voordat je de herkomst van het geld gaat onderbouwen. Beide onderdelen — structuur en geldstroom — worden vaak samen beoordeeld.

Waarom instellingen dit vragen: het cliëntenonderzoek in de Wwft

Instellingen zoals banken zijn wettelijk verplicht om onderzoek te doen naar hun klant, inclusief de herkomst van vermogen. Dat volgt uit de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme, die dit cliëntenonderzoek voorschrijft. De onderliggende Europese antiwitwasrichtlijn (Richtlijn (EU) 2015/849) omschrijft ook wie als uiteindelijk belanghebbende geldt bij een vennootschap — een begrip dat relevant wordt zodra er een holdingstructuur bij een geldstroom betrokken is. Dit is geen keuze van de instelling zelf, maar een verplichting die op hen rust.